Clearly more customers of ING Bank believes that within the next half year prices new flats in Poland will rise than to fall – according to a survey conducted on ING online banking website BankOnLine. In another survey, we asked our customers to ING Bank question, “How to change prices of new flats in the perspective of the next six months? “.

We received over 62 one thousand responses. The possibility of further declines in house prices see 27% and 25% assumed to stabilize in the next six months. Among those showing price increases, provides most of their changes of at least 5%. After the crisis, central banks around the world have to redefine the rules of the game in the markets Credit to prevent the establishment of new speculative bubbles.
Finally, in Bayonetta, everything is guilty of overheated U.S. market property. We feel that if the effect of anti-crisis measures will return to state before the crisis, then you will not need to wait long for another bubble in the market property. Investing in them may yet see the current situation an opportunity to buy cheap … and return to the old tried and tested way of doing business.
To that did not happen, you need to change the rules of the game. Bubble may yet additionally harbored ambitions “Rebound” after the losses resulting from the collapse of the stock market and the value of the zloty. A yet did not avoid the drop in house prices.

Easter Period is characterized by a heightened interest among customers an extensive range of food products.Definitely the most popular among the standard items.Analyzed fifteen basket of basic products, which in most Polish homes are needed during the Christmas preparations.Selected products include: eggs (10 pieces), white sausage (1 kg), ham (1 kg), horseradish (jar), mayonnaise (jar), Zurek – sourdough (bottle), plain bread (loaf) chocolate rabbit (1 pc), ram sugar (pcs), butter (ankle), flour (1 kg), sugar (1 kg), semi-fat cheese (1 kg), bacon, raw (1 kg), sugar (1 kg).The statement listed the least expensive products in a given category.As a comparative criterion adopted six different types of shops: supermarket, delicatessen, hypermarket, supermarket and discount store.

Supermarket

Surprisingly expensive in the supermarket were eggs – can be purchased for 5.49 zł.Meat prices were in line with prices in other shops – white sausage cost zł 14.95, 14.99 zł bacon and smoked ham was even the cheapest – 9.99 zł.As cheap turned out to be horseradish (0.95 zł) and sugar (2.14 zł) – they cost more or less shaped the same as discounted.Price per kilo of sugar (1.59 zł) was similar to the discounted price and a supermarket.The rest of the products – mayonnaise (2.89 zł), soup (1.89 zł), butter (3.15 zł), flour (1.65 zł) and bread (2,20 zł) can be purchased at similar amounts as otherstores.Price of cheese (11.56 zł) turned out to be higher by 1 gr.from that proposed in the deli.Sweets (chocolate rabbit and lamb sugar) in all stores differed significantly from each mass, which makes their prices were not comparable.However, the chocolate rabbit in a supermarket was the cheapest – 1,29 zł.For sugar lamb would have to pay 2.79 zł.Total: 78.62 zł

Discount store

The discounted prices were not traditionally among the highest, but the offer of the shop was relatively narrow.There was no white sausages, lamb and bacon raw sugar.Price mayonnaise turned out to be the highest (5,50 zł) among all the test points.Sugar cost the same as in the supermarket (2.14 zł).Few zapłacilibyśmy for beet (1.37 zł) and flour (0.89 zł) – their former prices equal to those proposed in the supermarket.Price of white cheese is just 9.40 zł, but it is still not the most attractive offer.For butter zapłacilibyśmy roughly the same as at other points (2.49 zł).Rabbit with chocolate proved to be relatively cheap (although not the cheapest) – 2.99 zł.Similarly, the bread (1,47 zł).The amount that we would have to pay for the soup, is the amount the average compared to the rest of the statement (1.47 zł).Quite cheap also turned out to be horseradish (0.98 zł).The cost of eggs (3.99 zł) and smoked ham was the lowest (19.49 zł) cheaper smoked ham found only in the supermarket.Total: 52.59 zł

Hypermarket

Given the list of products in all the stores analyzed – the cheapest were horseradish (0.94 zł), bread (0,99 zł), ram, sugar (1.79 zł), flour (0.84 zł), semi-fat cheese (9.40 zł), raw bacon (12.99 zł), beets (1.37 zł), eggs (3.49 zł) mayonnaise (2.49 zł).Prices of sugar (2.39 zł), butter (3.29 zł), żurku (1.69 zł), white sausage (13.49 zł) did not differ significantly from those in other stores.Few zapłacilibyśmy well as chocolate rabbit – 1,39 zł.The most expensive was a smoked ham (23.99 zł).An additional advantage was that the supermarket will acquire all the products you need for Christmas preparations.Total: 80.55

Delicatessen

Offer delicatessens full of products, most significantly more expensive than products available in other stores.Was much higher cost: żurku (3.39 zł), for which we would have to pay up to a few pennies more than the supermarket, bread (3.69 zł), whose price – although similar to that of Supersam – still towered over pennydiscounted prices in the super-and hypermarket and sugar (2.5 zł), which remained in a similar relationship.The largest would cost us, bacon – 29.90 zł, which made it more expensive since nearly half of that in a local supersamie.Prices of other products in the deli has not deviated much from the rest – for zapłacilibyśmy 22.90 zł ham, black sausage cost us 16.50 zł, horseradish – zł 2.29, 3.69 zł mayonnaise, sugar – 2.49, eggs- 4.39 zł.Butter was surprisingly cheap – 1,89 zł.Prices of flour (1.99 zł) and white cheese (11.50 zł) developed the same way (with a minor difference of one cent) as in the supermarket.Kupilibyśmy chocolate rabbit for 11.90 – but the price compensates in this case high-class brand.The range ran out of sugar lamb delicacies.Total: 119.16

Supermarket

Association supermarket, as usual, proved to be quite an expensive shop – the products are indeed cheaper than the deli, but their prices are still considerably higher than those in the super-and hypermarket.For Supersam we only go after white sausage (12.69 zł) and sour soup (1.19 zł), for all the other products in the best case zapłacilibyśmy more or less the same as in other stores, though more often – a little more.Price was 4.30 zł eggs, ham – 22.35, zł, horseradish – 2.09 zł and mayonnaise – 3.98.Bread cost equal to 3,00 zł, oil – 60 cents more.For flour zapłacilibyśmy 1.85 zł, for the cheese – 10.50 zł and the bacon – 16.45 zł.Proved to be the most expensive sugar (3.05 zł) – it was more expensive even than that of the deli.Purchase a small sugar lamb would have a 2.30 expense zł/40g, rabbit chocolate – nearly half heavier, was also nearly a half more expensive – 4.19 zł.In supersamie not kupilibyśmy beet.Total: 91.45

After Christmas shopping is best to go to the supermarket.We’ll get there, all the necessary products in the price of 78.62 zł.Few more for the same set of articles will pay in a supermarket (80.55 zł).The cheapest was a discount store, where only zostawilibyśmy 52.59 zł – but up to three products would have to go elsewhere.Definitely the most expensive were a delicacy, which would cost 119.16 zł shop and supermarket, where – despite the lack of one item – we would have to pay as much as 91.45 zł.

Easter – unlike Christmas – driving up sales in the segment, primarily food products, making a gap in household budgets is relatively small.Consumer sentiment are not good, unemployment is rising and delusive hope that Christmas optimism persists – so it is worth buying in advance to rethink their decisions to the specter of costs not kładło a shadow over the cheerful atmosphere of this year’s Easter.

Kaja Grzybowska

Julia Siewak

Inwestycje.pl

Odnośnie poszczególnych składowych, z 81,8 pkt. do 82,4 pkt. podniosły się oceny sytuacji bieżącej (prawdopodobnie wynik odczuwalnej sytuacji na rynku pracy) a perspektywy obniżyły się po raz kolejny, z 68,4 pkt. do 67,9 pkt.

Optymizm konsumentów w gospodarce amerykańskiej odbudowuje się bardzo powoli. Z jednej strony stabilizująco działa rynek pracy, z drugiej wciąż nierozwiązana pozostaje kwestia rynku nieruchomości, który (szczególnie w przypadku budownictwa) trwa w zawieszeniu, przy stałym spadku cen. Wskaźniki optymizmu konsumentów nie są idealnym indykatorem zmian w konsumpcji indywidualnej; odzwierciedlają raczej szerokie spektrum nastrojów w gospodarce (nie są także wolne od pływów politycznych, czy cen towarów „drażliwych społecznie” takich jak np. ceny paliw) z perspektywy konsumentów.

Spodziewamy się, że w najbliższym czasie dojdzie do dalszej poprawy optymizmu konsumentów z uwagi na sytuację na rynku pracy a także postępujące ożywienie w przetwórstwie przemysłowym.

Ernest Pytlarczyk, Marcin Mazurek

Ekonomiści BRE Banku

Milion – bez względu na kurs dolara – poważnie działa na wyobraźnię, lecz wszyscy Ci, którzy z nadzieją na krociowe zyski ruszyli do piwnic w poszukiwaniu starych zeszytów „Tytusa, Romka i Atomka”, powinni się wstrzymać – rynek przedmiotów kolekcjonerskich rządzi się bowiem surowymi prawami i sześciocyfrowe kwoty jeszcze długo nie będą wpływały na konta nadwiślańskich licytantów.

Pierwszy rekord padł we wtorek, 23 lutego, kiedy na akcję wystawiony został debiut Supermana z 1938 roku – premierowy zeszyt serii Action Comics. Człowiek ze stali nie od razu był bowiem ikoną popkultury i swojego tytułu doczekał się później; w latach trzydziestych musiał jeszcze dzielić łamy z innymi bohaterami akcji. Wejście miał jednak na tyle mocne, że w krótkim czasie komiks ten uznano za święty Graal kolekcjonerskiego rynku. Niemniej Batman – choć zadebiutował rok później, właśnie w 27. numerze Detective Comics – okazał się o włos lepszy. Podczas gdy Superman sprzedany został za równy milion dolarów we wtorek, w czwartek rekord należał już do Nietoperza. Anonimowy nabywca zapłacił 1,075,500 dolarów.

Koniec lat trzydziestych to w historii amerykańskiego komiksu początek tzw. złotego wieku, kiedy narodzili się bez cienia wątpliwości najsłynniejsi superbohaterowie. Superman i Batman, mimo silnej konkurencji, niezmiennie utrzymują się w pierwszej lidze i nie wydaje się, żeby kiedykolwiek mieli z niej wypaść. Sędziwy wiek nie tylko nie przeszkadza herosom w trykotach walczyć ze zbrodnią, ale też zwiększa ich wartość rynkową, bo kilkudziesięcioletnie komiksy to nierzadko kolekcjonerskie rarytasy. Mowa tu jednak wyłącznie o egzemplarzach zachowanych w dobrym stanie, a co za tym idzie, wysoko ocenionych przez niezależnych ekspertów.

Skala CGC

W amerykańskich mediach podawano noty, jakie oba rekordowe komiksy uzyskały w dziesięciopunktowej skali CGC – w obu przypadkach było to 8.0. W Polsce informacja ta z oczywistych względów została pominięta, a jej brak mógł nieco zakrzywiać obraz transakcji dokonywanych na amerykańskim rynku, który nijak już nie przypomina Dzikiego Zachodu.

Comic Guaranty Corporation (CGC) jest bowiem niezależną organizacją specjalistów powołanych do oceniania komiksów kolekcjonerskich. Powstała w 2000 roku jako próba wprowadzenia ogólnych regulacji, które usprawniłyby funkcjonowanie rynku i zapobiegły spekulacjom, które były przyczyną jego załamania w połowie lat dziewięćdziesiątych.

Dziesięciopunktowa skala ustanowiona została w oparciu o znane już wcześniej, dosyć naturalne w przypadku przedmiotów kolekcjonerskich kryteria – stan, unikalność i wartość przypisana im przez odbiorców. Po drobiazgowych oględzinach komiks trafia do zapieczętowanej, plastikowej kasetki, która ma go uchronić przed zniszczeniem. Tym samym staje się tylko i wyłącznie kolekcjonerskim artefaktem.

Oznaczenie CGC jest najważniejszym, powszechnie uznawanym kryterium „jakości” danego towaru – tylko komiksy z najwyższymi notami liczą się w grze o wysokie stawki. Transparentność w przyznawaniu poszczególnych ocen sprawia, że inwestycje w komiksy stały się względnie bezpiecznym obszarem lokowania kapitału, ponieważ ryzyko spekulacji w znacznym stopniu zostało zredukowane.

Wzrosło zaufanie inwestorów, którzy dopiero teraz skłonni byli poważnie traktować ten segment rynku – podobnie jak inwestycje w sztukę, stare monety czy w przedmioty bibliofilskie. To właśnie dzięki wprowadzeniu restrykcyjnych standardów Batman mógł sięgnąć po milion – poprzedni rekord, przed wprowadzeniem skali, wynosił „zaledwie” 317 200 dolarów.

CGC cieszy się na razie pozycją monopolisty i nawet najbardziej precyzyjne ekspertyzy postronnych biegłych nie są w stanie wywindować ceny komiksu tak, by mógł on rywalizować o uwagę najzamożniejszych inwestorów. Wysoka nota w skali CGC może nawet dwukrotnie zwiększyć wartość komiksu w stosunku do analogicznego numeru bez takiej oceny.

Rynek komiksów kolekcjonerskich jest jednak dużo starszy niż skala CGC, którą wprowadzono stosunkowo niedawno. Jak przedtem określano wartość komiksowych skarbów? Nieśmiałe regulacje wprowadzono już w latach siedemdziesiątych – wtedy powstawały pierwsze poważniejsze kompendia cenowe, z których najbardziej znanym jest przewodnik Overstreeta. Zawierał on 14-stopniową skalę – w ogólnym założeniu dosyć podobną do skali CGC. Ta wczesna próba zapanowania nad coraz bardziej chaotycznym rynkiem okazała się niestety całkowicie nieudana.

Załamanie rynku

Przewodnik Overstreeta, choć miał wyznaczać ogólne standardy i zapobiegać dmuchaniu bańki spekulacyjnej, paradoksalnie przyczynił się do załamania rynku komiksów kolekcjonerskich, a w efekcie do bankructwa jednego z dwóch największych graczy w branży wydawniczej – Marvela.

Jak mogło dojść do upadku giganta, który w swojej stajni ma Spider-Mana, Hulka, Iron Mana i Wolverina? Początkowo nic tego nie zapowiadało.

Dynamiczny rozwój rynku można było zaobserwować już w latach sześćdziesiątych, kiedy zaczęła się tzw. srebrna epoka komiksu. DC Comics postanowiło „odkurzyć” swoich starych bohaterów i dopasować ich do zmieniającej się rzeczywistości. Marvel nie pozostał bierny i stworzył całą plejadę nowych postaci, które sprawiły, że rywalizacja o uwagę odbiorców nabrała tempa.

Komiksy superbohaterskie stały się integralną częścią kultury amerykańskiej a zyski z ich sprzedaży zarówno DC Comics, jak i Marvela uczyniły potentatami na rynku. W naturalny sposób wzrósł również potencjał rynku kolekcjonerskiego. Najbardziej poszukiwane były oczywiście numery z lat trzydziestych, jednak na fali ogólnego optymizmu sprzedawano i kupowano właściwie wszystko – opierając się na zasadniczo błędnym założeniu, że wartość każdego komiksu będzie systematycznie wzrastać. Ceny coraz bardziej odrywały się od rzeczywistości, co umiejętnie wykorzystywały wydawnicze koncerny, podsycając zainteresowanie kolekcjonerów sprytnymi zabiegami marketingowymi.

Dotyczyły one zarówno edytorskiej strony komiksów – jeden tytuł wydawano na przykład w kilku wersjach, z różnymi okładkami i dodatkiem rzadkich gadżetów – jak i warstwy fabularnej. Debiut superherosa lub jego śmierć podnosiła ciśnienie nie tylko fanom, ale przede wszystkim kolekcjonerom. Najsłynniejszą ofiarą tych makabrycznych zabiegów był Superman – doniesienia o jego upadku znalazły się na łamach gazet w całych Stanach Zjednoczonych, co dawało nadzieję, że po latach sprzeda się on tak samo, jak jego premierowy występ. I bez znaczenia był fakt, że w nieodwracalność losu Supermana wierzyli tylko najbardziej naiwni.

Kolekcjonerzy opętani pragnieniem zysku zapomnieli o podstawowym kryterium, które decyduje o wartości danego przedmiotu – o unikalności – co wydawcom skoncentrowanym na zwiększeniu sprzedaży było jak najbardziej na rękę. Zalewali oni rynek tytułami, które już w momencie publikacji przeznaczone były do kolekcji. Nabywcy kupowali je niemal hurtowo, czym automatycznie pozbawiali się jakiejkolwiek szansy na przyszłe zyski.

Strategia wydawców okazała się słuszna jedynie na krótką metę – podaż w końcu przeważyła nad popytem i Marvel runął z hukiem, w 1996 roku ogłaszając bankructwo. Wraz z nim upadłość ogłosiło ponad 2/3 punktów dystrybuujących komiksy.

Skala CGC ma chronić rynek od podobnych implozji w przyszłości. Jak więc sprawdza się ona w roli gwaranta stabilności? Sądząc po ostatnich rekordach – całkiem dobrze. Wprowadzenie powszechnie uznanego systemu oceniania komiksów kolekcjonerskich, spowodowało wzrost zaufania inwestorów, co w prostej linii przełożyło się na ceny, jakie skłonni byli zapłacić za poszczególne egzemplarze.

Rynek komiksów kolekcjonerskich stał się alternatywą do inwestycji tradycyjnych, które w czasach ekonomicznego kryzysu obciążone były ogromnym ryzykiem – pojawiły się nawet opinie, że rekordowe ceny nieprzypadkowo padły właśnie teraz, kiedy świat z głęboką traumą zaczyna wygrzebywać się z ekonomicznego dołka.

Założenie, jakoby rynek ten był całkowicie wolny od gospodarczych perturbacji, wydaje się jednak niebezpiecznym nadużyciem. Podobnie jak na rynku sztuki, recesji oprzeć mogą się jedynie przedmioty z najwyższej kolekcjonerskiej półki. Cała reszta nie jest niestety kuloodporna.

Kaja Grzybowska

Inwestycje.pl

Dynamicznie rozwijający się rynek egzotycznych inwestycji korzysta z coraz to większej skłonności inwestorów do podejmowania ryzyka. Nieustannie pojawiają się nowe oferty dla inwestorów otwartych na innowacyjne formy lokowania pieniędzy. Grono odbiorców zawęża się najczęściej do tych najzamożniejszych. Nic dziwnego, skoro dysponują oni wystarczającą ilością środków niezależnie od koniunktury rynkowej i mogą je bez większych problemów ulokować w długoterminowej inwestycji.

Są ludzie, których stać na wyłożenie kolosalnych kwot na inwestycje w unikalne przedmioty. Spółka Stanley Gibbson oferuje im niepowtarzalne fundusze znaczków pocztowych, monet czy autografów. Prowadzi ona co miesiąc aktualizowaną listę 30 autografowych bestsellerów świata. W należącej do Stanley Gibbons firmie Fraser’s Autographs można znaleźć podpisy takich sław jak: Michael Jackson, Marilyn Monroe, Winston Churchill, Madonna czy Al Pacino. W oparciu o historyczne dane na temat dynamiki cen oferowanych przez spółkę aktywów, Stanley Gibbson gwarantuje bardzo obiecujące stopy zwrotu na poziomie 15 proc. w ciągu pięciu lat i 50 proc. w ciągu dziesięciu lat.

Fundusz Fine Violins Fund, utworzony w grudniu 2008 roku inwestuje w skrzypce wielkich mistrzów m.in. w najsłynniejsze na świecie skrzypce Stadivariusa. Szacuje się, że tych znakomitych instrumentów jest na świecie ok. 600 sztuk. Pojedyncze skrzypce osiągają na aukcjach ceny oscylujące wokół 2 mln dolarów. Na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci ceny na aukcjach rosły o ok. 10 proc. Nic więc dziwnego, że tak obiecujące stopy zwrotu zachęcają inwestorów. Aby zostać uczestnikiem funduszu Violin Fund, trzeba ulokować w nim co najmniej 100 tys. euro, które zostają zamrożone na pięć lat. Wysoka kwota wejścia w tego typu inwestycje zniechęca i stanowi równocześnie największą przeszkodę dla większości mniej zamożnych inwestorów.

Polacy powoli poznają egzotyczne fundusze, ale raczej z perspektywy obserwatora, niż inwestora. Możemy jednak oczekiwać, że segment ten będzie zyskiwać na popularności w miarę wzrostu zamożności naszego społeczeństwa. – Jest to na razie zupełnie marginalna klasa aktywów w porównaniu z innymi rodzajami funduszy. Pojawił się jeden fundusz działający na rynku wina, jeden fundusz sztuki – ich aktywa są bardzo niewielkie i pewnie dlatego na razie nie ma naśladowców. Naszym zdaniem lepiej inwestować w tego typu aktywa bezpośrednio, a więc kupując np. określone wina, dzieła sztuki, autografy, znaczki, monety – tłumaczy Maciej Kossowski, prezes Wealth Solutions.

Przynajmniej dla Strefy Euro, bo złoty w końcówce tygodnia radził sobie bardzo dobrze. Amerykańską walutę wsparły pozytywne dane o PKB za IV kw. 2009 roku.

Każda z minionych pięciu sesji poprzedniego tygodnia była wygraną amerykańskiej waluty kosztem euro. Tej drugiej przeszkadzały przede wszystkim kłopoty Grecji ze swoim długiem publicznym. Tamtejszy rząd najpierw musiał zaoferować bardzo wysokie oprocentowanie, aby znaleźć popyt na swoje papiery dłużne, potem agencje ratingowe ogłosiły, że mogą spaść oceny tamtejszych banków i spółek użyteczności publicznej. Pojawiły się również głosy, że podobny jak Grecję los czeka Portugalię, na co ta zareagowała szybko i ogłosiła plan naprawy finansów.

Dolara umacniały natomiast spekulacje o przyszłych podwyżkach stóp procentowych w USA, a ostatecznie pomogły mu dane o PKB za IV kw. ubiegłego roku, który wzrósł aż o 5,7 proc. zamiast spodziewanych 4,5 procent.

W piątek kurs EUR/USD doszedł do poziomu 1,39 i znalazł się najniżej od połowy lipca 2009 roku. Jak na tak wyraźną tendencję wzrostową dolara i spadek euro złoty zachowywał się bardzo przyzwoicie w ciągu minionego tygodnia. Przez większość czasu notowania EUR/PLN oscylowały wokół poziomu 4,1 zł za euro. Końcówka przyniosła jednak bardzo duże ożywienie na tej parze, w piątek kurs z łatwością zszedł do poziomu 4,05 i w ten sposób znów prawdopodobna jest próba walki z poziomem 4 złotych.

Widać zaufanie rynków do naszego kraju: dobre dane o PKB za miniony kwartał (1,7 proc.) i ogłoszenie planu konsolidacji finansów (nawet jeśli tona razie tylko plan, to przynajmniej są w nim konkretne rozwiązania, w przeciwieństwie np. do planów Grecji). Rezygnacja Donalda Tuska z wyścigu o prezydenturę nie odbiła się szerokim echem na rynkach, jednak brak negatywnej reakcji także można uznać za oznakę zaufania do rządu.

Słabiej wiedzie się naszej walucie w relacji do dolara, jednak osiągnięte okolice 2,95 zł są dosyć mocnym oporem dla kursu, nie powinno dojść do jej przekroczenia w pierwszej połowie nowego tygodnia. Najważniejszym dniem będzie znów piątek – poznamy wtedy dane z amerykańskiego rynku pracy, który jako jedyny stawia tak skuteczny opór przed odbiciem się w górę.

Paweł Satalecki, Analityk Finamo

Na wczorajszej sesji znów przeważały minorowe nastroje, które zostały podbudowane słabą sprzedaż nowych domów za oceanem. Rynek czekał także na komunikat Fed.

Po wtorkowej przecenie na światowych parkietach w środę nadal królowały spadki. Ich skala nie była na szczęście duża, WIG20 stracił 0,64 proc., a indeksy małych i średnich spółek wyszły nawet na plus. Także inwestorzy w Europie sprzedawali akcje, co przeniosło się potem na ujemne otwarcie indeksów w USA.

Rynek wciąż obawia się skutków zacieśniania polityki kredytowej przez Chiny, co jest główną przyczyną spadków w ciągu ostatnich dni. Dodatkowo wczoraj negatywnie zaskoczył amerykański rynek nieruchomości: sprzedaż nowych domów w grudniu spadła o 7,6 proc. do poziomu 342 tys. mieszkań rocznie, podczas gdy analitycy spodziewali się 370 tysięcy. Jest także i dobra wiadomość – wzrosły ceny domów, mediana zwiększyła się o 5,2 procent.

Wzrok inwestorów na wczorajszej sesji sięgał jednak nieco dalej, do decyzji FOMC w sprawie stóp procentowych oraz przemówienia prezydenta Baracka Obamy. Pojawiły się obawy, że Ben Bernanke, szef Fed, może nie uzyskać poparcia Senatu na kolejną kadencję. Nie wydaje się jednak, aby taka sytuacja miała miejsce – zbyt często rotacja na tym stanowisku mogłaby źle wpłynąć na zaufanie rynków do amerykańskiego rządu.

Na GPW byki starały się dobić do poziomu 2400 pkt. na indeksie blue-chipów, jednak sytuacja na świecie nie pozwoliła na wyzwolenia większego optymizmu. W dół ciągnęły wskaźnik przede wszystkim KGHM i PKN Orlen, który może mieć problemy z dostawami gazu od PGNiG. Gazownicza spółka zmniejszyła wczoraj jego dostawy do Polic o 15 procent.

Dzięki małym i średnim spółkom przy granicy 40 tys. pkt. pozostał natomiast WIG, co pokazuje, że byki niechętne są dalszym spadkom. Jeśli jednak zaufanie do akcji zostanie podkopane przez Bernanke i Obamę trudno będzie nie oprzeć się przecenie.

Dzisiejsza sesja będzie jak najbardziej zdeterminowana przez Stany Zjednoczone. Przemówienie Obamy, głosowanie nad przedłużeniem kandydatury Bernanke jako szefa Fed czy w końcu wyniki spółek (3M, Microsoft) będą sterować rynkami. Początek powinien być w neutralny lub nawet dobry, bo Amerykanie w drugiej połowie sesji zdołali wyciągnąć indeksy na plus.

Wtorkowa sesja okazała się dla złotego dobra. Nasza waluta po mocnym poniedziałkowym wzroście utrzymała się poniżej poziomu 4 zł za euro. Także w ujęciu do dolara złoty trzymał fason, kurs USD/PLN na chwilę przebił poziom 2,85 złotych. W przeciwieństwie do przedwczorajszej sesji tym razem notowania waluty były zgodne z indeksami na GPW, gdzie panowały niewielkie wzrosty.

Dosyć spokojnie było także na głównej parze walutowej. Eurodolar oscylował poniżej 1,4, co można uznać za sukces ?zielonego”. Inwestorzy nie mieli specjalnego podparcia w postaci danych makro, najważniejsze z nich to grudniowy indeks podpisanych umów na kupno domów, który wzrósł o 1 proc. w porównaniu do listopada, podczas gdy miesiąc wcześniej zanotowano rekordowy spadek o ponad 16 procent. Biorąc ten fakt pod uwagę, symboliczny wzrost w skali miesiąca nie wydaje się dużym wydarzeniem.

Inwestorzy walutowi po rajdzie dolara z ubiegłego tygodnia oraz dwóch mocnych sesjach na parach złotych wczoraj odpoczywali. Większą zmienność będziemy mogli zaobserwować już dziś, poznamy odczyt indeksu ISM dla usług za styczeń oraz raport Challengera, który jest preludium do piątkowych rządowych danych z rynku pracy w USA. Wskaźnik koniunktury w usługach może zaskoczyć pozytywnie, po tym jak zrobił to w poniedziałek przemysł, gdy indeks wzrósł do 58,4 punktów. Możliwe więc, że dolar znów zaatakuje lokalny dołek przy poziomie 1,386.

Paweł Satalecki, Analityk Finamo

Środowa sesja mimo niewielkich wzrostów na WIG20 nie zmieniła sytuacji na indeksie blue chipów, który nadal znajduje się w zasięgu 2200 punktów. Ani obroty ani skala zmian cen spółek nie wskazują na większe zainteresowanie rynkiem. Podobnie zresztą rzecz ma się za oceanem, gdzie tamtejszy S&P500 nie może wyrwać się od granicy 1060 punktów.

Sytuację może dziś – przynajmniej w Europie – zmienić wczorajszej stanowisko Bena Bernanke, który bierze pod uwagę podwyżkę stóp dyskontowych w USA w bliżej nieokreślonej przyszłości. Wiadomo, że inwestorzy podwyżek stóp procentowych boją się jak ognia, bo to zwiększa opłacalność rynku długu kosztem akcji. Podwyżka stóp dyskontowych może być preludium do zwiększenia głównej stopy procentowej, choć Bernanke zarzekł się, że polityka monetarna Fed jeszcze długo się nie zmieni.

Stanowisko prezesa Fed może przynieść nieco czerwonego koloru na GPW przed południem, jednak obserwując reakcję amerykańskich inwestorów można założyć, że reakcja będzie umiarkowana. W dalszej części sesji wpływ na notowania w Warszawie będzie miał kurs EUR/USD, który to będzie odzwierciedleniem dzisiejszego szczytu UE dotyczącego m.in. sprawy Grecji i udzielenia jej pomocy.

Dziś także poznamy pierwsze w tym tygodniu ważne dane makroekonomiczne: styczniową sprzedaż detaliczną w USA. Gdyby nie problemy Grecji z pewnością byłaby to dana przesądzająca o drugiej połowie sesji, w obecnym przypadku tak niekoniecznie musi się stać.

Giełda wciąż nie ma zaufania do kupowania akcji, zresztą należy to całkowicie zrozumieć, istnieje spore prawdopodobieństwo, że w niedługim okresie może być taniej. Przebicie przez WIG20 wspomnianych 2200 pkt. otworzy drogę niedźwiedziom do okolic 2050 pkt. czy być może nawet 2000 punktów. Tam można by upatrywać momentu, w którym popyt uruchomiłby się bardziej wyraźnie.

Paweł Satalecki, Analityk Finamo

Co prawda podwyżki na razie stopy dyskontowej w USA, ale wystarczyło to, aby dolar znów wzmocnił się do euro.

Jeszcze przedwczoraj wydawało się, że prezes Fed – Ben Bernanke nie powie niczego nowego Kongresowi, a jednak: Bernanke zasugerował w bliżej nieokreślonej przyszłości podwyżkę stopy dyskontowej. Równocześnie zastrzegł, że polityka monetarna Fed nie zmieni się, ale powyższy ruch byłby niewątpliwie wstępem do takich działań. Tę samą sytuację obserwowaliśmy ostatnio w Chinach, gdzie tamtejsze władze monetarne używały podobnych instrumentów, nie podwyższając znaczące głównej stopy procentowej.

Słowa Bernanke były jak woda na młyn dla dolara. Kurs EUR/USD spadł z poziomu 1,38 do 1,37, negując prawie całą wtorkową białą świecę. To i tak niewielki spadek, uwzględniając presję na sprzedaż euro. Wczoraj bowiem na tapecie ponownie była Grecja. Unia Europejska zastanawia się nad udzieleniem pomocy dla Grecji, prawdopodobnie nie tyko w formie gwarancji pożyczek. Wspólnota stawia bardzo ostre warunki, chce dodatkowych cięć budżetowych, co z kolei nie podoba się tamtejszym obywatelom, którzy coraz częściej wychodzą na ulicę w sprzeciwie.

Cała sytuacja wydaje się bardzo napięta, nic dziwnego więc, że złoty nie za bardzo wiedział wczoraj w którą stronę ma podążać. Kurs EUR/PLN zamknął się nieco poniżej wtorkowego zamknięcia, na poziomie 4,06. Złoty stracił w relacji do dolara, za którego po sporych wahaniach płacono ostatecznie 2,95 złotych.

Dzisiejsze notowania walut będą toczyć się w rytm rozmów na szczycie Unii Europejskiej poświęconym m.in. sprawie Grecji, a ogólnie wychodzeniu z kryzysu i nowej unijnej strategii gospodarczej. Jeśli dojdzie do porozumienia w sprawie pomocy Grecji, euro powinno zacząć zyskiwać, a wraz z nią także złoty. Kurs EUR/USD powinien zamknąć się w granicach 1,36-1,38.

Paweł Satalecki, Analityk Finamo